vineri, 1 august 2008

Ilie + Petra

Urmeaza un later edit cu poza, sper...dar azi am vazut ceva remarcabil.
Bastinasii zonei mele de vegetare si actualului domiciliu, satucul asta uitat de lume numit Cluj-Napoca, poate cunosc o anumita locatie aflata la capatul sau dinspre nord-vest, si anume cea dintre Plopilor si Grigorescu, langa Parcul Rozelor. Dragii nostri stapani...sau Zeul Somesului (MIC!)...sau poate amandoi...s-au hotarat sa scada nivelul apei zilele astea, drept pentru care o netrebnica de insulita si-a permis sa se formeze...destul de mare, de altfel, cu un diametru cam cat jumatate din latimea rauletului nostu. Mai, si ce s-au gandit sa faca tinerii din ziua de azi? Doi la numar. S-au gandit sa purceada ei in "calatorie" pana la insulita si sa o boteze... Inspirat nume i-au gasit...si l-au "tatuat" pe toata suprafata formatiunii, pecetluind totodata si concatenarea lor ca entitati.
It's nice to know people still do s*it like that... Nu ma impresionez/scandalizez eu prea des...dar asta tre sa fie una dintre afacerile cele mai demne de notat pe care le-am intuit in ultima vreme.

Draga Ilie, draga Petra...
In cazul cel infinit de putin probabil in care unul dintre voi chiar da pe aici pe blogul asta fantomatic...You did me proud :D Sa va iubiti muuuuult...

miercuri, 30 iulie 2008

Detoxing...

Perioada urmatoare unei decizii drastice...de orice natura...de renuntare la un aspect vital al modului in care ti-ai tarat existenta in ultima vreme...vine cu un pret. Pentru ca orice dependenta nu se face ea singura ca dispare ci e inlocuita cu o alta, probabil momentan mai putin nociva, ajungem intr-un lung sir de dependente, si desigur nu ma refer strict la narcodependente (desi sunt incluse si ele!).

The sweetest part, whatever the case, is the beginning, when you're fully enjoying the benefits of your new found addiction. Afterwards...there are two possibities: either you get the opportunity to fully explore this glorious new "drug" you're on...and suddenly you realize that rutine settles in, because you've been "visiting" far too often and the real bummer is when you know that you don't feel what you used to feel at the beginning...that it isn't working properly, that you don't get butterflies in your stomach, or that it's just not getting you as high as it did at the beginning. So what do you do? You move on, you progress in this case, willfully replacing your old addiction with a new one...and then you start over. The other possibility is when you realize that your addiction is slowly "killing" you, from the inside... And that's painful as hell, when you're still reaping all the pleasures but also becoming aware of the unfortunate outcome, were you to continue nurturing your addiction. And thus you regress...you give up your glorious addiction for something far less interesting, and far less powerful and meaningful...or take the heroic way out, by letting your addiction consume you instead.

Ceva ne face sa "ticaim" la un moment dat...asta e adevarul...si la fel de adevarat e faptul ca la un moment dat n-o sa mai facem tic-tac. Ei, ramane de vazut fiecare cat curaj are sa schimbe obiectul si cat curaj sa suporte perioada de DUPA.
Eternal sunshine of the spotless mind does seem appropriate at this time...I think i'm gonna watch it again today.

vineri, 4 iulie 2008

Reguli si...formalitati

Ne-am dezumanizat si Ne-am sistematizat la extrem. In loc sa avansam spre esenta Noi fragmentam si dezgolim de fond...pastram ce Ne intereseaza si ce Ne convine. Despicam firul in 16 si pastram unul, cel mai potrivit ca si structura, lungime, elasticitate, tensiune, si anulam restul.
De ce sa schematizezi? De ce sa traduci in forme insuficiente chestiuni precum dreptatea sau NEdreptatea (strambatatea)? Pentru a produce ceva care niciodata nu va fi suficient de cuprinzator si suficient de bine pus la punct astfel incat sa prevada prea multe dintre situatiile posibile...intotdeauna va exista o falie...si de aceasta vor profita multi. De ce ne incurcam in amanunte si mereu, mereu vrem o aplicare stricta...cand nimic nu e valabil si prea putin este adevarat? Cand totul este relativ si adevarul distorsionat in adevar personal=interes personal, si cand dincolo de o virgula poate sa stea demnitatea unei persoane...si dincolo de un termen, salvarea?!
Cand nimic nu e uman, dar totul este relativ...e bine sa fii orb, orbit de ratiune...si sa indepartezi cauza conflictului. Dar cand nimic nu se intrevede...nu-ti ramane decat sa astepti.

* Glosa:
Rezolvam integrale fara sa stim sa adunam (respect).
Il criticam pe Sadoveanu fara sa stim sa citim (semne).
Folosim variabile fara sa stim sa declaram (adevarul).
Prezentam reproducerea fara sa stim sa perpetuam (afectiunea).
Ponegrim comunismul fara sa stim sa suferim (ierarhia).
Alergam fara sa stim...

joi, 3 iulie 2008

E...

GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA GATA !
E atata de gata...

luni, 16 iunie 2008

Experienta autentica

Cu riscul de a ma exprima pleonastic...
Am mancat ecler...(aveti reteta aici) la 11 seara. Dar ce ecleeeer...cumparat de la cea mai buna cofetarie din Turda. Nu am prea multe experiente pozitive...cel putin nu recente...cu familia, cercul restrans - mommy, daddy, yours truly - dar in seara asta s-a reeditat o intamplare...reprezentativa, as spune eu. Din vremurile in care tata mergea in delegatii :)) mult de tot si prin tot felul de locuri si mereu imi aducea chestiuni foarte inspirate si-mi iluminau calea mea de copil.
In seara asta, cufundata fiind up to my eyebrows...in...knowledge :)) a revenit tata, dintr-o delegatie la turnu severin...nu stiu de ce. De ce acolo, nu de ce a revenit, dar asta e alta poveste. Si aud cuvintele magice..."ce-i acolo? v-am adus ceva..." that was my queue to get out of bed. Si stateam, asa cum stateam demult...tata mancand...ca si cum n-ar mai fi mancat de saptamani intregi...pentru ca nicio mancare nu atinge standardele de nutritie impuse de cea facuta de mama. Mama cu ochelari...si mancand totusi ca un copil prajitura...si spunandu-mi mie sa nu mananc mai mult decat imi trebuie (ca sa manance ea restul, desigur).
I despise such little depth in aspiration...Tot ce vor ei e sa ajunga seara intr-o bucata acasa de la serviciu...sa manance si sa doarma. I love them...

duminică, 4 mai 2008

Oul...


Pentru ca nu e sfera. E usor cea mai imperfecta forma...cea mai vizibil imperfecta daca e sa ne raportam la ideea de perfectiune a sferei.

Daca iei un ou....cu destul curaj si destula precizie si il plasezi pe o suprafata plana, paralela cu solul, te rog, si ii dai un impuls de la presupusul sau ecuator pentru a-l angaja intr-o miscare de rotatie vei vedea ceva. Oul nu e simetric fata de planul ecuatorial. Are masa repartizata inegal. Si traiectoria pe care o descrie...e o elipsa...care se strange. Suprafata cuprinsa de descrierea miscari devine din ce in ce mai mica pana in momentul in care se reduce la un simplu punct, iar oul continua sa se roteasca, marcand in aer doua forme. Doua cercuri pe care le strabate cu fidelitate...fiecare generate de unul dintre cele doua "varfuri" ale oului.

Oul e facut din doua cercuri si o elipsa, deci.

Poti crea din miscare. Poti face oul din miscare, nu din materie. O traiectorie imprecisa dar suficient de sugestiva pentru a da nastere unei idei. Din miscare, nu din materie.

Poti face universul dintr-o elipsa, doua cercuri....si o idee.


marți, 1 aprilie 2008

Cadere [puncte, puncte]

Am simtit...
Am simtit pentru un moment atat de puternic...
Am simtit...
Am cazut...am cazut. Am cazut atat de mult si nu era nimic in jur...nimic de care sa ma prind nimic de atins nu era NIMIC. Strangeam plapuma....zgariam peretii....imi trageam parul incercand sa-l rup. Vroiam sa ma lovesc de pamant. NU ERA NIMIC
NU ESTE NIMIC
nu am lovit nimic. NU mai cad. nu mai pot. nu m-am oprit. Nu puteam sa zbier si imi zgariam propriile maini cu greutatea fiecarei incercari de respiratie intrerupta. CE s-a intamplat? CE mai e? CE mai poate sa fie? si DE CE?
nu mai este niciun scop. CUM sa te misti in locul asta plin de NIMIC? pe ce sa te sprijini? din ce pat sa te trezesti dimineata? si pe ce covor sa calci cand nu mai este niciun covor? DOAR forme care se indeparteaza. Care s-au sters. Care LE-AM sters.
NU e nimic-ul peste care am mai sarit. NU e NIMIC-ul pe care-l arunci pe fereastra pentru ca nu ESTE nicio FEREASTRA!
Totul s-a indepartat atat de tare incat nu mai EXISTA. nu mai poti sa te misti in aceasta LUME. E fara puncte.

e FARA puncte!